Marie-Thérèse et les Pays-Bas autrichiens :
la souveraineté à distance

Regeren op afstand: formalisering van de machtsovername

Keizer Karel VI slaagde erin om de Pragmatische Sanctie goedgekeurd te krijgen door de Europese mogendheden, en aldus zijn oudste dochter, aartshertogin Maria Theresia, toegang te verzekeren tot de troon van de Habsburgers. In theorie had deze overeenkomst moeten zorgen voor een soepele overgang, maar het leidde al gauw tot een groot conflict, de Oostenrijkse Successieoorlog (1740-1748), waardoor de autoriteit van Maria Theresia in gevaar kwam. Niettemin slaagde de vorstin erin de legitimiteit van haar macht te affirmeren, in alle Habsburgse bezittingen; ze respecteerde elk specifiek rituaal eigen aan de verschillende delen van het rijk.

In de Oostenrijkse Nederlanden werd de nieuwe heerser traditioneel gemachtigd tijdens de plechtigheden van de zogenaamde "Blijde Inkomst", waardoor de band tussen de Prins en de verschillende provinciale Staten. Karel van Lotharingen, de gouverneur-generaal van de keizerin, vertegenwoordigde de afwezige Maria Theresia tijdens deze plechtigheden in 1744, althans voor Brussel en Gent. In de andere provincies waren prominente leden van de adel verantwoordelijk voor het vertegenwoordigen van de centrale autoriteit tijdens deze plechtigheden.

Regeren op afstand: formalisering van de machtsovername